pogonicz

Polish

Etymology

    From pogonić + -icz.

    Pronunciation

    Noun

    pogonicz m pers

    1. (Przemyśl) farmhand (boy who works on a farm)

    Further reading

    • Aleksander Saloni (1899), “pogonicz”, in “Lud wiejski w okolicy Przeworska”, in M. Arct, E. Lubowski, editors, Wisła : miesięcznik gieograficzno-etnograficzny‎[1] (in Polish), volume 13, Warsaw: Artur Gruszecki, page 243