pobratym

Polish

Alternative forms

Etymology

    Borrowed from Ukrainian побрати́м (pobratým). First attested in the 16th century.[1] Doublet of pobracim.

    Pronunciation

     
    • IPA(key): /pɔˈbra.tɘm/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -atɘm
    • Syllabification: po‧bra‧tym

    Noun

    pobratym m pers

    1. (obsolete) compatriot, countryman, kinsman
      Synonyms: krajan, rodak
    2. (obsolete) companion, friend
      Synonyms: druh, kamrat

    Declension

    Declension of pobratym
    singular plural
    nominative pobratym pobratymi, pobratymowie, pobratymy
    genitive pobratyma pobratymów
    dative pobratymowi pobratymom
    accusative pobratyma pobratymów
    instrumental pobratymem pobratymami
    locative pobratymie pobratymach
    vocative pobratymie pobratymi, pobratymowie, pobratymy

    Derived terms

    adjective
    • pobratymczy
    adverb
    • pobratymczo
    nouns

    References

    1. ^ Maria Renata Mayenowa, et al., editors (2010-2023), “POBRATYN”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]

    Further reading

    • “pobratym”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “pobratym”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)
    • Marek Kunicki-Goldfinger (04.08.2016), “POBRATYM”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century]