pobloudit

Czech

Etymology

    From po- + bloudit.

    Pronunciation

    • IPA(key): [ˈpoblou̯ɟɪt]

    Verb

    pobloudit pf

    1. to go astray, to err

    Conjugation

    Conjugation of pobloudit
    infinitive pobloudit, poblouditi active adjective pobloudivší


    verbal noun poblouzení passive adjective poblouzený
    present forms indicative imperative
    singular plural singular plural
    1st person pobloudím pobloudíme — pobluďme, poblouděme
    2nd person pobloudíš pobloudíte pobluď, pobloudi pobluďte, poblouděte
    3rd person pobloudí pobloudí — —

    The verb pobloudit does not have present tense and the present forms are used to express future only.

    participles past participles passive participles
    singular plural singular plural
    masculine animate pobloudil pobloudili poblouzen poblouzeni
    masculine inanimate pobloudily poblouzeny
    feminine pobloudila poblouzena
    neuter pobloudilo pobloudila poblouzeno poblouzena
    transgressives present past
    masculine singular — pobloudiv
    feminine + neuter singular — pobloudivši
    plural — pobloudivše

    Further reading