planetulus

Latin

Alternative forms

Etymology

    From planēta (“planet”) + -ulus (diminutive suffix).

    Noun

    planētulus m (genitive planētulī); second declension

    1. diminutive of planēta (“planet”)
      • 1689, Martin Szentiványi, Curiosora et selectiora variarum scientiarum miscellanea page 284:[1]
        Quia illi planetuli moverentur vel per circulos aequales, vel inaequales?
        (please add an English translation of this quotation)

    Declension

    Second-declension noun.

    singular plural
    nominative planētulus planētulī
    genitive planētulī planētulōrum
    dative planētulō planētulīs
    accusative planētulum planētulōs
    ablative planētulō planētulīs
    vocative planētule planētulī

    References

    1. ^ Martin Szentiványi. 1689. Curiosiora et Selectiora Variarum Scientiarum Miscellanea. In tres partes divisa..., Typis Academicis, Trnava. Google Books