planeta

See also: Appendix:Variations of "planeta"

Asturian

Etymology

Learned borrowing from Latin planēta.

Pronunciation

  • IPA(key): /plaˈneta/ [plaˈne.t̪a]
  • Rhymes: -eta
  • Syllabification: pla‧ne‧ta

Noun

planeta m (plural planetes)

  1. planet

Catalan

Etymology

Learned borrowing from Latin planēta (“planet”), from Ancient Greek πλανήτης (planḗtēs) variant of πλάνης (plánēs, “wanderer, planet”).

Pronunciation

  • IPA(key): (Northern) [pləˈne̞.tə]
  • IPA(key): (Balearic) [pləˈnə.tə]
  • IPA(key): (Central) [pləˈnɛ.tə]
  • IPA(key): (Valencia, Northwestern) [plaˈne.ta]
  • Audio (Catalonia):(file)

Noun

planeta m (plural planetes)

  1. planet

Derived terms

Noun

planeta f (plural planetes)

  1. destiny; fate
    Synonym: destí

Usage notes

  • Originally this noun was feminine in all senses, but in modern Catalan, the sense of planet is now masculine.

Further reading

Chavacano

Etymology

Inherited from Spanish planeta.

Pronunciation

  • Hyphenation: pla‧ne‧ta

Noun

planeta

  1. planet

Czech

Etymology

    Inherited from Old Czech planeta, planéta, from Latin planeta.

    Pronunciation

    • IPA(key): [ˈplanɛta]

    Noun

    planeta f (diminutive planetka)

    1. (astronomy) planet
      Synonym: oběžnice

    Declension

    Further reading

    Galician

    Etymology

    Inherited from Old Galician-Portuguese planeta f or m, from Latin planēta, from Ancient Greek πλανήτης (planḗtēs) variant of πλάνης (plánēs, “wanderer, planet”), from πλανάω (planáō, “wander about, stray”), of unknown origin.

    Pronunciation

    • IPA(key): /plaˈneta/ [plaˈne.t̪ɐ]
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -eta
    • Hyphenation: pla‧ne‧ta

    Noun

    planeta m (plural planetas)

    1. planet

    Derived terms

    References

    Interlingua

    Noun

    planeta (plural planetas)

    1. planet

    Latin

    Alternative forms

    Etymology

      Borrowed from Ancient Greek πλᾰνήτης (plănḗtēs, literally “wanderer”), from πλᾰνᾰ́ω (plănắō, “to wander”) + -της (-tēs, agent noun suffix).

      Pronunciation

      Noun

      planēta m (genitive planētae); first declension

      1. planet (wandering star)
        • 1553, Luminarum atque Planetarum motuum Tabulae octogina quinque, omnium ex his quae Alphonsum sequuntur quam faciles‎[1]:
          Si vero pro inveniendo loca planetarum, seu alio modo tabulas operari volueris ad quemvis meridianum, computa distantiam illius meridiani ad quem calculare cupis ad meridianum tuum.
          Specifically, if you want to use the tables to find the locations of planets for any meridian, compute the distance between that table's meridian to the meridian of that which you want to calculate.
        • 1833, Supplement to Dr. Bradley's Miscellaneous Works: with an Account of Harriot's Astronomical Papers, page 54:
          Docet philosophia Newtoniana cometas equidem ac planetas attractionis vi, quae in ratione duplicata distantiarum reciproca a sole est, in orbibus ellipticis circa solem in communi foco positum revolvi.
          Newtonian physics teaches that comets, just like planets, circle in elliptical orbits around the sun as a common focus, by the force of attraction which is proportional to the inverse squared distance from the sun.

      Declension

      First-declension noun.

      Synonyms

      • stēlla errāns

      Derived terms

      Descendants

      References

      • “planeta”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
      • "planeta", in Charles du Fresne du Cange, Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition with additions by D. P. Carpenterius, Adelungius and others, edited by Léopold Favre, 1883–1887)
      • “planeta”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
      • planeta in Ramminger, Johann (16 July 2016 (last accessed)), Neulateinische Wortliste: Ein Wörterbuch des Lateinischen von Petrarca bis 1700‎[2], pre-publication website, 2005-2016

      Lithuanian

      Etymology

      Learned borrowing from Latin planēta (“planet”), from Ancient Greek πλανήτης (planḗtēs) variant of πλάνης (plánēs, “wanderer, planet”).

      Pronunciation

      • IPA(key): [plɐneˈtɐ]

      Noun

      planetà f (plural planètos) stress pattern 2

      1. planet

      Declension

      Declension of planetà
      singular plural
      nominative planetà planètos
      genitive planètos planètų
      dative planètai planètoms
      accusative planètą planetàs
      instrumental planetà planètomis
      locative planètoje planètose
      vocative planèta planètos

      Hypernyms

      • dangaus kūnas

      Occitan

      Alternative forms

      Etymology

      Learned borrowing from Latin planēta.

      Pronunciation

      Noun

      planeta f (plural planetas)

      1. planet

      Old English

      Etymology

      Learned borrowing from Latin planēta.

      Pronunciation

      • IPA(key): /ˈplɑ.neː.tɑ/

      Noun

      planēta m or f

      1. planet

      Usage notes

      This term is attested only in the oblique form planētan, so its gender is uncertain.

      Declension

      Weak:

      singular plural
      nominative planēta planētan
      accusative planētan planētan
      genitive planētan planētena
      dative planētan planētum

      Further reading

      Old Galician-Portuguese

      Etymology

        Learned borrowing from Latin planēta, borrowed from Ancient Greek πλᾰνήτης (plănḗtēs, literally “wanderer”), from πλᾰνᾰ́ω (plănắō, “to wander”) + -της (-tēs, agent noun suffix). First attested in 1300.

        Noun

        planeta m or f same meaning (plural planetas)

        1. planet

        Descendants

        References

        Polish

        planety

        Etymology

          Learned borrowing from Latin planēta.

          Pronunciation

          • IPA(key): /plaˈnɛ.ta/
          • Audio:(file)
          • Rhymes: -ɛta
          • Syllabification: pla‧ne‧ta

          Noun

          planeta f (diminutive planetka, related adjective planetarny or planetowy)

          1. (astronomy) planet (body which is massive enough to be in hydrostatic equilibrium (generally resulting in being an ellipsoid) but not enough to attain nuclear fusion, and, in IAU usage, which directly orbits a star (or multiple stars) and dominates the region of its orbit; specifically, in the case of the Solar system, the eight major bodies of Mercury, Venus, Earth, Mars, Jupiter, Saturn, Uranus, and Neptune)
            Synonym: glob
            Hypernym: ciało niebieskie

          Declension

          Declension of planeta
          singular plural
          nominative planeta planety
          genitive planety planet
          dative planecie planetom
          accusative planetę planety
          instrumental planetą planetami
          locative planecie planetach
          vocative planeto planety

          Derived terms

          adjectives
          • nie z tej planety
          nouns
          adverbs
          • planetarnie

          Further reading

          • “planeta”, in Wielki słownik języka polskiego‎[3] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
          • “planeta”, in Polish dictionaries at PWN‎[4] (in Polish)
          • planety in PWN's encyclopedia

          Portuguese

          Etymology

          Inherited from Old Galician-Portuguese planeta f or m, from Latin planēta, from Ancient Greek πλανήτης (planḗtēs) variant of πλάνης (plánēs, “wanderer, planet”), from πλανάω (planáō, “wander about, stray”), of unknown origin.

          Pronunciation

          • (Brazil) IPA(key): /plaˈne.tɐ/

          Noun

          planeta m (plural planetas)

          1. planet

          Derived terms

          Further reading

          Serbo-Croatian

          Alternative forms

          Pronunciation

          • IPA(key): /planěːta/
          • Hyphenation: pla‧ne‧ta

          Noun

          planéta f (Cyrillic spelling плане́та)

          1. (Bosnia, Serbia) planet

          Declension

          Declension of planeta
          singular plural
          nominative planeta planete
          genitive planete planeta
          dative planeti planetama
          accusative planetu planete
          vocative planeto planete
          locative planeti planetama
          instrumental planetom planetama

          Spanish

          Etymology

          Learned borrowing from Latin planēta, from Ancient Greek πλανήτης (planḗtēs, “wanderer, planet”), from πλανάω (planáō, “to wander”).

          Pronunciation

          • IPA(key): /plaˈneta/ [plaˈne.t̪a]
          • Audio (Colombia):(file)
          • Rhymes: -eta
          • Syllabification: pla‧ne‧ta

          Noun

          planeta m (plural planetas)

          1. planet
            • 2023 August 20, Jordi Quixano, “España se hace inmortal con la conquista de su primer Mundial femenino”, in El País‎[5], Madrid: Ediciones El País, S.L., →ISSN, archived from the original on 21 August 2023:
              Es, sin embargo, el relato de una selección que en pocos años ha hecho mucho, siempre a rebufo de las grandes potencias como Estados Unidos, Alemania o los equipos nórdicos; ahora referencial y ejemplo del planeta fútbol porque, igualado el físico, no hay quien le tosa ni le quite el balón o la identidad.
              (please add an English translation of this quotation)

          Derived terms

          Further reading

          Tagalog

          Etymology

            Borrowed from Spanish planeta.

            Pronunciation

            • (Standard Tagalog) IPA(key): /plaˈneta/ [plɐˈn̪ɛː.t̪ɐ]
            • Rhymes: -eta
            • Syllabification: pla‧ne‧ta

            Noun

            planeta (Baybayin spelling ᜉ᜔ᜎᜈᜒᜆ)

            1. planet
              Synonym: buntala
              • 1998, Batayang Heograpiya‎[6], Goodwill Trading Co., Inc., →ISBN, page 9:
                Paano naglalakbay ang mga planeta sa kalawakan?
                How do the planets travel in space?

            Further reading

            • “planeta”, in Pambansang Diksiyonaryo | Diksiyonaryo.ph, 2018