plandaigh

Irish

Alternative forms

  • planntuigh, plantuigh (obsolete)[1]
  • planduigh, planndaigh, plannduigh (superseded)[2]

Etymology

From planda +‎ -igh.

Verb

plandaigh (present analytic plandaíonn, future analytic plandóidh, verbal noun plandú, past participle plandaithe)

  1. to plant
  2. to propagate

Conjugation

Conjugation of plandaigh (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present plandaím plandaíonn tú;
plandaír†
plandaíonn sé, sí plandaímid;
plandaíonn muid
plandaíonn sibh plandaíonn siad;
plandaíd†
a phlandaíonn; a phlandaíos plandaítear
past phandaigh mé; phlandaíos phandaigh tú; phlandaís phandaigh sé, sí phlandaíomar; phandaigh muid phandaigh sibh; phlandaíobhair phandaigh siad; phlandaíodar a phandaigh plandaíodh
past habitual phlandaínn /
plandaínn‡
phlandaíteá /
plandaíteá‡
phlandaíodh sé, sí /
plandaíodh sé, sí‡
phlandaímis; phlandaíodh muid /
plandaímis‡; plandaíodh muid‡
phlandaíodh sibh /
plandaíodh sibh‡
phlandaídís; phlandaíodh /
plandaídís‡; plandaíodh siad‡
a phlandaíodh phlandaítí /
plandaítí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future plandóidh mé;
plandód;
plandóchaidh mé†
plandóidh tú;
plandóir†;
plandóchaidh tú†
plandóidh sé, sí;
plandóchaidh sé, sí†
plandóimid;
plandóidh muid;
plandóchaimid†;
plandóchaidh muid†
plandóidh sibh;
plandóchaidh sibh†
plandóidh siad;
plandóid†;
plandóchaidh siad†
a phlandóidh; a phlandós; a phlandóchaidh†; a phlandóchas† plandófar; plandóchar†
conditional phlandóinn; phlandóchainn† /
plandóinn‡; plandóchainn†‡
phlandófá; phlandóchthᆠ/
plandófá‡; plandóchthᆇ
phlandódh sé, sí; phlandóchadh sé, s토/
plandódh sé, sí‡; plandóchadh sé, s톇
phlandóimis; phlandódh muid; phlandóchaimis†; phlandóchadh muid† /
plandóimis‡; plandódh muid‡; plandóchaimis†‡; plandóchadh muid†‡
phlandódh sibh; phlandóchadh sibh† /
plandódh sibh‡; plandóchadh sibh†‡
phlandóidís; phlandódh siad; phlandóchaidís†; phlandóchadh siad† /
plandóidís‡; plandódh siad‡; plandóchaidís†‡; plandóchadh siad†‡
a phlandódh; a phlandóchadh† phlandófaí; phlandóchtha토/
plandófaí‡; plandóchtha톇
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go bplandaí mé;
go bplandaíod†
go bplandaí tú;
go bplandaír†
go bplandaí sé, sí go bplandaímid;
go bplandaí muid
go bplandaí sibh go bplandaí siad;
go bplandaíd†
— go bplandaítear
past dá bplandaínn dá bplandaíteá dá bplandaíodh sé, sí dá bplandaímis;
dá bplandaíodh muid
dá bplandaíodh sibh dá bplandaídís;
dá bplandaíodh siad
— dá bplandaítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— plandaím pandaigh plandaíodh sé, sí plandaímis plandaígí;
plandaídh†
plandaídís — plandaítear
past participle plandaithe
verbal noun plandú

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Mutation

Mutated forms of plandaigh
radical lenition eclipsis
plandaigh phlandaigh bplandaigh

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

References

  1. ^ Gregory Toner, Sharon Arbuthnot, Máire Ní Mhaonaigh, Marie-Luise Theuerkauf, Dagmar Wodtko, editors (2019), “plan(n)taigid”, in eDIL: Electronic Dictionary of the Irish Language
  2. ^ “plandaigh”, in Historical Irish Corpus, 1600–1926, Royal Irish Academy

Further reading

  • Dinneen, Patrick S. (1927), “plannduiġim”, in Foclóir Gaeḋilge agus Béarla [Irish and English Dictionary], 2nd edition, Dublin: Irish Texts Society, page 845; reprinted with additions 1996, →ISBN
  • Ó Dónaill, Niall (1977), “plandaigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla [Irish–English Dictionary], Dublin: An Gúm, →ISBN