plama

See also: plamą

Polish

Etymology

    Inherited from Old Polish plana, from Proto-Slavic *plěna.

    Pronunciation

     
    • IPA(key): /ˈpla.ma/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ama
    • Syllabification: pla‧ma

    Noun

    plama f (diminutive plamka)

    1. stain (discolored spot or area)
    2. stain (something tainting of one's character)
    3. (Kielce) synonym of flegma
      Matusia plują plamą. ― Mother is spitting up phlegm.
      Plama się odrywa u mnie. ― I'm coughing up phlegm.
    4. (Kielce) synonym of wstyd

    Declension

    Declension of plama
    singular plural
    nominative plama plamy
    genitive plamy plam
    dative plamie plamom
    accusative plamę plamy
    instrumental plamą plamami
    locative plamie plamach
    vocative plamo plamy

    Derived terms

    adjectives
    nouns
    verbs

    Further reading

    • “plama”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “plama”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)
    • Władysław Siarkowski (1878), “plama”, in “Materiały do etnografii ludu polskiego z okolic Kielc”, in Zbiór wiadomości do antropologii krajowej (in Polish), volume 2, chapter 3, Krakow: Komisyja Antropologiczna Akademii Umiejętności w Krakowie, page 251
    • Władysław Siarkowski (1891), “plama”, in “Słowniczek gwary ludowej z okolic Pińczowa”, in Sprawozdania Komisyi Językowej Akademii Umiejętności (in Polish), volume 4, page 338

    Tok Pisin

    Etymology

    From English plumber.

    Noun

    plama

    1. plumber