odplamiacz

Polish

Etymology

    From odplamiać + -acz.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ɔtˈpla.mjat͡ʂ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -amjat͡ʂ
    • Syllabification: od‧pla‧miacz

    Noun

    odplamiacz m inan

    1. stain remover

    Declension

    Declension of odplamiacz
    singular plural
    nominative odplamiacz odplamiacze
    genitive odplamiacza odplamiaczy, odplamiaczów1
    dative odplamiaczowi odplamiaczom
    accusative odplamiacz odplamiacze
    instrumental odplamiaczem odplamiaczami
    locative odplamiaczu odplamiaczach
    vocative odplamiaczu odplamiacze

    1Rare.

    Further reading

    • “odplamiacz”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “odplamiacz”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)