pilny

See also: pilný

Polish

Etymology

    Inherited from Proto-Slavic *pilьnъ. By surface analysis, pilić + -ny.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈpil.nɘ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ilnɘ
    • Syllabification: pil‧ny

    Adjective

    pilny (comparative pilniejszy or bardziej pilny, superlative najpilniejszy or najbardziej pilny, derived adverb pilnie)

    1. urgent
      Jestem teraz zajęta, czy to coś pilnego? ― I'm busy right now, is it an emergency? (literally, “Is it something urgent?”)
    2. diligent, assiduous

    Declension

    Declension of pilny (hard)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative pilny pilna pilne pilni pilne
    genitive pilnego pilnej pilnego pilnych
    dative pilnemu pilnej pilnemu pilnym
    accusative pilnego pilny pilną pilne pilnych pilne
    instrumental pilnym pilną pilnym pilnymi
    locative pilnym pilnej pilnym pilnych

    Derived terms

    Further reading

    • “pilny”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “pilny”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)
    • Wanda Decyk-Zięba, editor (2018-2022), “pilny”, in Dydaktyczny Słownik Etymologiczno-historyczny Języka Polskiego [A Didactic, Historical, Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish), →ISBN