peritum
Latin
Etymology
Etymology tree
Perfect passive participle of pereō (“perish, vanish”).
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [ˈpɛ.rɪ.tũː]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [ˈpɛː.ri.tum]
Participle
peritus (feminine perita, neuter peritum); first/second-declension participle
Declension
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | peritus | perita | peritum | peritī | peritae | perita | |
| genitive | peritī | peritae | peritī | peritōrum | peritārum | peritōrum | |
| dative | peritō | peritae | peritō | peritīs | |||
| accusative | peritum | peritam | peritum | peritōs | peritās | perita | |
| ablative | peritō | peritā | peritō | peritīs | |||
| vocative | perite | perita | peritum | peritī | peritae | perita | |
Verb
peritum
- accusative supine of pereō
Categories:
- Latin terms derived from the Proto-Indo-European root *h₁ey-
- Latin terms derived from the Proto-Indo-European root *per- (before)
- Latin 3-syllable words
- Latin terms with IPA pronunciation
- Latin non-lemma forms
- Latin participles
- Latin perfect participles
- Latin first and second declension participles
- Latin verb forms