perfidelis

Latin

Etymology

    From per- + fidēs (“faith, trust”) + -ēlis.

    Pronunciation

    Adjective

    perfidēlis (neuter perfidēle, comparative perfidēlior, superlative perfidēlissimus, adverb perfidēliter); third-declension two-termination adjective

    1. very faithful, very loyal
    2. very true, very trustworthy, very dependable, very trusty
      • 68 BCE – 44 BCE, Cicero, Epistulae ad Atticum 2.19.5:
        posthac ad te aut, si perfidelem habebo cui dem, scribam plane omnia
        In future letters I shall either put everything down in plain terms, if I get hold of a very trustworthy messenger

    Declension

    Third-declension two-termination adjective.

    singular plural
    masc./fem. neuter masc./fem. neuter
    nominative perfidēlis perfidēle perfidēlēs perfidēlia
    genitive perfidēlis perfidēlium
    dative perfidēlī perfidēlibus
    accusative perfidēlem perfidēle perfidēlīs
    perfidēlēs
    perfidēlia
    ablative perfidēlī perfidēlibus
    vocative perfidēlis perfidēle perfidēlēs perfidēlia

    References

    • “perfidelis”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • “perfidelis”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
    • “perfidelis”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.