perdita

See also: Perdita

English

Etymology

    Borrowed from Latin perdita (“lost woman”).

    Noun

    perdita (plural perditas)

    1. (archaic) A woman who has fallen into prostitution.

    Anagrams

    Esperanto

    Adjective

    perdita (accusative singular perditan, plural perditaj, accusative plural perditajn)

    1. singular past passive participle of perdi

    Hungarian

    Etymology

    From Italian (donna) perdita (“lost (woman)”).[1]

    Pronunciation

    • IPA(key): [ˈpɛrditɒ]
    • Hyphenation: per‧di‧ta
    • Rhymes: -tɒ

    Noun

    perdita (plural perditák)

    1. (archaic) courtesan, prostitute
      Synonyms: kéjnő, prostituált, utcanő, bukott nő

    Declension

    Inflection (stem in long/high vowel, back harmony)
    singular plural
    nominative perdita perditák
    accusative perditát perditákat
    dative perditának perditáknak
    instrumental perditával perditákkal
    causal-final perditáért perditákért
    translative perditává perditákká
    terminative perditáig perditákig
    essive-formal perditaként perditákként
    essive-modal — —
    inessive perditában perditákban
    superessive perditán perditákon
    adessive perditánál perditáknál
    illative perditába perditákba
    sublative perditára perditákra
    allative perditához perditákhoz
    elative perditából perditákból
    delative perditáról perditákról
    ablative perditától perditáktól
    non-attributive
    possessive – singular
    perditáé perditáké
    non-attributive
    possessive – plural
    perditáéi perditákéi
    Possessive forms of perdita
    possessor single possession multiple possessions
    1st person sing. perditám perditáim
    2nd person sing. perditád perditáid
    3rd person sing. perditája perditái
    1st person plural perditánk perditáink
    2nd person plural perditátok perditáitok
    3rd person plural perditájuk perditáik

    References

    1. ^ István Tótfalusi (2005), Idegenszó-tár: Idegen szavak értelmező és etimológiai szótára [A Storehouse of Foreign Words: An Explanatory and Etymological Dictionary of Foreign Words], Budapest: Tinta, →ISBN

    Further reading

    • perdita in Géza Bárczi, László Országh, et al., editors, A magyar nyelv értelmező szótára [The Explanatory Dictionary of the Hungarian Language] (ÉrtSz.), Budapest: Akadémiai Kiadó, 1959–1962. Fifth ed., 1992: →ISBN.

    Italian

    Etymology

    From Latin perdita, the feminine of perditus. Compare French perte, Portuguese perda, and Spanish pérdida.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈpɛr.di.ta/
    • Rhymes: -ɛrdita
    • Hyphenation: pèr‧di‧ta

    Noun

    perdita f (plural perdite)

    1. loss, waste, deprivation
    2. leak, leakage

    Derived terms

    Anagrams

    Latin

    Participle

    perdita

    1. inflection of perditus:
      1. nominative/vocative feminine singular
      2. nominative/accusative/vocative neuter plural

    Participle

    perditā

    1. ablative feminine singular of perditus

    References