paramagnetic

English

Etymology

From para- +‎ magnetic. Coined by English polymath William Whewell in 1850 for Michael Faraday.

Pronunciation

  • Audio (US):(file)
  • Rhymes: -ɛtɪk

Adjective

paramagnetic (comparative more paramagnetic, superlative most paramagnetic)

  1. (physics) Exhibiting paramagnetism.

Derived terms

Translations

See also

Romanian

Etymology

    Borrowed from French paramagnétique.

    Adjective

    paramagnetic m or n (feminine singular paramagnetică, masculine plural paramagnetici, feminine/neuter plural paramagnetice)

    1. (physics) paramagnetic

    Declension

    Declension of paramagnetic
    singular plural
    masculine neuter feminine masculine neuter feminine
    nominative-
    accusative
    indefinite paramagnetic paramagnetică paramagnetici paramagnetice
    definite paramagneticul paramagnetica paramagneticii paramagneticele
    genitive-
    dative
    indefinite paramagnetic paramagnetice paramagnetici paramagnetice
    definite paramagneticului paramagneticei paramagneticilor paramagneticelor