panowanie

Polish

Etymology

    From panować + -anie.

    Pronunciation

    • IPA(key): /pa.nɔˈva.ɲɛ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -aɲɛ
    • Syllabification: pa‧no‧wa‧nie

    Noun

    panowanie n

    1. reign, rule (period during which a monarch rules)
    2. dominion, mastery

    Declension

    Declension of panowanie
    singular plural
    nominative panowanie panowania
    genitive panowania panowań
    dative panowaniu panowaniom
    accusative panowanie panowania
    instrumental panowaniem panowaniami
    locative panowaniu panowaniach
    vocative panowanie panowania

    Noun

    panowanie n

    1. verbal noun of panować

    Declension

    Declension of panowanie
    singular
    nominative panowanie
    genitive panowania
    dative panowaniu
    accusative panowanie
    instrumental panowaniem
    locative panowaniu
    vocative panowanie

    Further reading

    • “panowanie”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “panowanie”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)