připustit

Czech

Etymology

    From při- + pustit.

    Pronunciation

    • IPA(key): [ˈpr̝̊ɪpuscɪt]
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -uscɪt
    • Hyphenation: při‧pu‧s‧tit

    Verb

    připustit pf (imperfective připouštět)

    1. to admit, to concede
    2. to allow

    Conjugation

    Conjugation of připustit
    infinitive připustit, připustiti active adjective připustivší


    verbal noun připuštění passive adjective připuštěný
    present forms indicative imperative
    singular plural singular plural
    1st person připustím připustíme — připusťme
    2nd person připustíš připustíte připusť připusťte
    3rd person připustí připustí — —

    The verb připustit does not have present tense and the present forms are used to express future only.

    participles past participles passive participles
    singular plural singular plural
    masculine animate připustil připustili připuštěn připuštěni
    masculine inanimate připustily připuštěny
    feminine připustila připuštěna
    neuter připustilo připustila připuštěno připuštěna
    transgressives present past
    masculine singular — připustiv
    feminine + neuter singular — připustivši
    plural — připustivše

    Synonyms

    Derived terms

    See also

    Further reading