dopustit

Czech

Etymology

    From do- + pustit.

    Pronunciation

    • IPA(key): [ˈdopuscɪt]

    Verb

    dopustit pf (imperfective dopouštět)

    1. to let happen

    Conjugation

    The template Template:cs-conj-forms does not use the parameter(s):
    past f=dopustila
    Please see Module:checkparams for help with this warning.

    Conjugation of dopustit
    infinitive dopustit, dopustiti active adjective —


    verbal noun — passive adjective —
    present forms indicative imperative
    singular plural singular plural
    1st person dopustím dopustíme — dopusťme
    2nd person dopustíš dopustíte dopusť dopusťte
    3rd person dopustí dopustí — —

    The verb dopustit does not have present tense and the present forms are used to express future only.

    participles past participles passive participles
    singular plural singular plural
    masculine animate dopustil dopustili — —
    masculine inanimate dopustily —
    feminine dopustila —
    neuter dopustilo dopustila — —
    transgressives present past
    masculine singular — —
    feminine + neuter singular — —
    plural — —

    Further reading