orzec

Polish

Etymology

    From o- + rzec.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈɔ.ʐɛt͡s/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔʐɛt͡s
    • Syllabification: o‧rzec

    Verb

    orzec pf (imperfective orzekać)

    1. (intransitive, law) to rule, to pronounce
      Trybunał orzekł, że ustawa jest niezgodna z konstytucją.
      The tribunal ruled that the act is unconstitutional.

    Conjugation

    Conjugation of orzec pf (class Vc)
    person singular plural
    masculine feminine neuter virile nonvirile
    infinitive orzec
    future tense 1st orzeknę, orzekę orzekniemy, orzeczemy
    2nd orzekniesz, orzeczesz orzekniecie, orzeczecie
    3rd orzeknie, orzecze orzekną, orzeką
    impersonal orzeknie się, orzecze się
    past tense 1st orzekłem,
    -(e)m orzekł
    orzekłam,
    -(e)m orzekła
    orzekłom1,
    -(e)m orzekło
    orzekliśmy,
    -(e)śmy orzekli
    orzekłyśmy,
    -(e)śmy orzekły
    2nd orzekłeś,
    -(e)ś orzekł
    orzekłaś,
    -(e)ś orzekła
    orzekłoś1,
    -(e)ś orzekło
    orzekliście,
    -(e)ście orzekli
    orzekłyście,
    -(e)ście orzekły
    3rd orzekł orzekła orzekło orzekli orzekły
    impersonal orzeknięto, orzeczono
    conditional 1st orzekłbym,
    bym orzekł
    orzekłabym,
    bym orzekła
    orzekłobym1,
    bym orzekło
    orzeklibyśmy,
    byśmy orzekli
    orzekłybyśmy,
    byśmy orzekły
    2nd orzekłbyś,
    byś orzekł
    orzekłabyś,
    byś orzekła
    orzekłobyś1,
    byś orzekło
    orzeklibyście,
    byście orzekli
    orzekłybyście,
    byście orzekły
    3rd orzekłby,
    by orzekł
    orzekłaby,
    by orzekła
    orzekłoby,
    by orzekło
    orzekliby,
    by orzekli
    orzekłyby,
    by orzekły
    impersonal orzeknięto by, orzeczono by
    imperative 1st niech orzeknę, niech orzekę orzeknijmy, orzeczmy
    2nd orzeknij, orzecz orzeknijcie, orzeczcie
    3rd niech orzeknie, niech orzecze niech orzekną, niech orzeką
    less common forms
    pluperfect
    (dated, literary)
    1st orzekłem był orzekłam była orzekłom było1 orzekliśmy byli orzekłyśmy były
    2nd orzekłeś był orzekłaś była orzekłoś było1 orzekliście byli orzekłyście były
    3rd orzekł był orzekła była orzekło było orzekli byli orzekły były
    past conditional
    (dated, literary)
    1st byłbym orzekł byłabym orzekła byłobym orzekło1 bylibyśmy orzekli byłybyśmy orzekły
    2nd byłbyś orzekł byłabyś orzekła byłobyś orzekło1 bylibyście orzekli byłybyście orzekły
    3rd byłby orzekł byłaby orzekła byłoby orzekło byliby orzekli byłyby orzekły
    passive adjectival participle orzeknięty, orzeczony orzeknięta, orzeczona orzeknięte, orzeczone orzeknięci, orzeczeni orzeknięte, orzeczone
    anterior adverbial participle orzekłszy
    verbal noun orzeknięcie, orzeczenie

    1Personal neuter forms might be considered nonstandard, protological, or nonce, appearing mostly in literature to refer to grammatically neuter nouns, however might also be used for people who prefer neuter forms.

    Further reading

    • “orzec”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “orzec”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)