ortak

Albanian

Etymology

Borrowed from Ottoman Turkish اورتاق (ortak, “partner, associate”).

Pronunciation

  • IPA(key): [ɔɹˈtak]

Noun

ortak m (plural ortakë, definite ortaku, definite plural ortakët)

  1. partner, associate

Declension

Declension of ortak
singular plural
indefinite definite indefinite definite
nominative ortak ortaku ortake ortaket
accusative ortakun
dative ortaku ortakut ortakeve ortakeve
ablative ortakesh

References

  • Bufli, G.; Rocchi, L. (2021), “ortak”, in A historical-etymological dictionary of Turkisms in Albanian (1555–1954), Trieste: Edizioni Università di Trieste, page 344

Serbo-Croatian

Etymology

Borrowed from Ottoman Turkish اورتاق (ortak).

Pronunciation

  • IPA(key): /ǒrtaːk/
  • Hyphenation: or‧tak

Noun

òrtāk m anim (Cyrillic spelling о̀рта̄к)

  1. (Bosnia, Serbia, Montenegro) partner, associate (in business)
  2. (Bosnia, Serbia, Montenegro) accomplice
  3. (colloquial, Bosnia, Serbia, Montenegro) friend, mate

Declension

Declension of ortak
singular plural
nominative òrtāk ortáci
genitive ortáka ortaka
dative ortaku ortacima
accusative ortaka ortake
vocative ȍrtāče ortaci
locative ortaku ortacima
instrumental ortakom ortacima

Further reading

  • “ortak”, in Hrvatski jezični portal [Croatian language portal] (in Serbo-Croatian), 2006–2026

Turkish

Etymology

    Inherited from Ottoman Turkish اورتاق (ortak), ultimately from Proto-Turkic *orta (“middle”), from the verb *or-. Compare orta.

    Pronunciation

    • IPA(key): /oɾˈtak/
    • Audio:(file)
    • Audio:(file)
    • Hyphenation: or‧tak

    Noun

    ortak (definite accusative ortağı, plural ortaklar)

    1. each of those who work together and are associated with one another by a common interest, partner, associate
      Synonyms: şerik, partner
    2. co-wife
      Synonym: kuma

    Declension

    Declension of ortak
    singular plural
    nominative ortak ortaklar
    definite accusative ortağı ortakları
    dative ortağa ortaklara
    locative ortakta ortaklarda
    ablative ortaktan ortaklardan
    genitive ortağın ortakların
    Possessive forms
    nominative
    singular plural
    1st singular ortağım ortaklarım
    2nd singular ortağın ortakların
    3rd singular ortağı ortakları
    1st plural ortağımız ortaklarımız
    2nd plural ortağınız ortaklarınız
    3rd plural ortakları ortakları
    definite accusative
    singular plural
    1st singular ortağımı ortaklarımı
    2nd singular ortağını ortaklarını
    3rd singular ortağını ortaklarını
    1st plural ortağımızı ortaklarımızı
    2nd plural ortağınızı ortaklarınızı
    3rd plural ortaklarını ortaklarını
    dative
    singular plural
    1st singular ortağıma ortaklarıma
    2nd singular ortağına ortaklarına
    3rd singular ortağına ortaklarına
    1st plural ortağımıza ortaklarımıza
    2nd plural ortağınıza ortaklarınıza
    3rd plural ortaklarına ortaklarına
    locative
    singular plural
    1st singular ortağımda ortaklarımda
    2nd singular ortağında ortaklarında
    3rd singular ortağında ortaklarında
    1st plural ortağımızda ortaklarımızda
    2nd plural ortağınızda ortaklarınızda
    3rd plural ortaklarında ortaklarında
    ablative
    singular plural
    1st singular ortağımdan ortaklarımdan
    2nd singular ortağından ortaklarından
    3rd singular ortağından ortaklarından
    1st plural ortağımızdan ortaklarımızdan
    2nd plural ortağınızdan ortaklarınızdan
    3rd plural ortaklarından ortaklarından
    genitive
    singular plural
    1st singular ortağımın ortaklarımın
    2nd singular ortağının ortaklarının
    3rd singular ortağının ortaklarının
    1st plural ortağımızın ortaklarımızın
    2nd plural ortağınızın ortaklarınızın
    3rd plural ortaklarının ortaklarının
    Predicative forms
    singular plural
    1st singular ortağım ortaklarım
    2nd singular ortaksın ortaklarsın
    3rd singular ortak
    ortaktır
    ortaklar
    ortaklardır
    1st plural ortağız ortaklarız
    2nd plural ortaksınız ortaklarsınız
    3rd plural ortaklar ortaklardır

    Adjective

    ortak

    1. pertaining to or belonging to more than one person or thing, common, shared; formed through the participation of more than one person, joint
      Synonym: müşterek

    Derived terms

    • çok ortaklı
    • dert ortağı
    • iktidar ortağı
    • ortak bölen
    • ortak çarpan
    • ortak dil
    • ortak dolaylı tümleç
    • ortak etmek
    • ortak fark
    • ortak gemisi yürümüş, elti gemisi yürümemiş
    • ortak gider
    • ortak hesap
    • ortak kat
    • ortak mülkiyet
    • ortak nesne
    • ortak olmak
    • ortak ölçülmez sayılar
    • ortak özne
    • ortak payda
    • ortak yapım
    • ortak yaşama
    • ortak yönetim
    • ortak yüklem
    • ortak zarf tümleci
    • ortakça
    • ortakçı
    • ortaklaşa
    • ortaklaşmak
    • ortaklı
    • ortaklık
    • ortakyaşar

    Further reading

    • “ortak”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu