orologier

Romanian

Etymology

    From orologiu + -ar.

    Noun

    orologier m (plural orologieri)

    1. horologist, watchmaker

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative orologier orologierul orologieri orologierii
    genitive-dative orologier orologierului orologieri orologierilor
    vocative orologierule orologierilor