ordena

Asturian

Verb

ordena

  1. third-person singular present indicative of ordenar
  2. second-person singular imperative of ordenar

Catalan

Verb

ordena

  1. inflection of ordenar:
    1. third-person singular present indicative
    2. second-person singular imperative

Chavacano

Alternative forms

Etymology

Inherited from Spanish ordenar (“to ordain”).

Pronunciation

  • IPA(key): /oɾdeˈna/ [oɾ.de.ˈna]
  • Hyphenation: or‧de‧na

Verb

ordená

  1. to ordain

Conjugation

Verb conjugation for ordena
Zamboanga City Cavite
tense ordena
past ya ordena
present ta ordena
future ay ordena; ordena; el ordena; (rural/archaic) ey ordena di ordena
gerund ordenando ?
past participle ordenao; ordenado
infinitive ordena
manner ordenada
reciprocal ordenahan
reciprocal past ya man ordenahan; ya'n ordenahan
reciprocal present ta man ordenahan; ta'n ordenahan
reciprocal future ay man ordenahan; man ordenahan; el man ordenahan; (rural/archaic) ey man ordenahan
reciprocal infinitive man ordenahan

Portuguese

Pronunciation

 
 
  • (Portugal) IPA(key): /ɔɾˈdɛ.nɐ/ [ɔɾˈðɛ.nɐ]
    • (Southern Portugal) IPA(key): /ɔɾˈdɛ.nɐ/

  • Rhymes: (Portugal) -ɛnɐ, (Brazil) -enɐ, (Brazil) -ẽnɐ
  • Hyphenation: or‧de‧na

Verb

ordena

  1. inflection of ordenar:
    1. third-person singular present indicative
    2. second-person singular imperative

Spanish

Verb

ordena

  1. inflection of ordenar:
    1. third-person singular present indicative
    2. second-person singular imperative