opornik

Polish

Etymology

    From opór + -nik.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ɔˈpɔr.ɲik/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔrɲik
    • Syllabification: o‧por‧nik

    Noun

    opornik m inan

    1. resistor (electric component)
      Synonym: rezystor
    2. any plant of the genus Pueraria

    Declension

    Declension of opornik
    singular plural
    nominative opornik oporniki
    genitive opornika oporników
    dative opornikowi opornikom
    accusative opornik oporniki
    instrumental opornikiem opornikami
    locative oporniku opornikach
    vocative oporniku oporniki

    Further reading

    • “opornik”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “opornik”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)