okaziciel

Polish

Etymology

    From okazać + -i- + -ciel.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ɔ.kaˈʑi.t͡ɕɛl/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -it͡ɕɛl
    • Syllabification: o‧ka‧zi‧ciel

    Noun

    okaziciel m pers

    1. (rare) bearer of a document

    Declension

    Declension of okaziciel
    singular plural
    nominative okaziciel okaziciele
    genitive okaziciela okazicieli
    dative okazicielowi okazicielom
    accusative okaziciela okazicieli
    instrumental okazicielem okazicielami
    locative okazicielu okazicielach
    vocative okazicielu okaziciele

    Further reading

    • “okaziciel”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “okaziciel”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)