oibrigh

Irish

Etymology

From obair (“work”, noun) +‎ -igh.

Pronunciation

Verb

oibrigh (present analytic oibríonn, future analytic oibreoidh, verbal noun oibriú, past participle oibrithe)

  1. (ambitransitive) to work
    • 1899, Franz Nikolaus Finck, Die araner mundart [The Aran Dialect], volume II (overall work in German), Marburg: Elwert’sche Verlagsbuchhandlung, page 3:
      dūŕc mē leš, mārəx gə n-aibŕīx šē, n̄ax ń-īkń̥ ē.
      [Dúirt mé leis murach go n-oibríodh sé, nach n-íocfainn é.]
      I told him if he didn’t work, I wouldn’t pay him.

Conjugation

Conjugation of oibrigh (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present oibrím oibríonn tú;
oibrír†
oibríonn sé, sí oibrímid;
oibríonn muid
oibríonn sibh oibríonn siad;
oibríd†
a oibríonn; a oibríos oibrítear
past d'oibrigh mé; d'oibríos /
oibrigh mé‡; oibríos‡
d'oibrigh tú; d'oibrís /
oibrigh tú‡; oibrís‡
d'oibrigh sé, sí /
oibrigh sé, sí‡
d'oibríomar; d'oibrigh muid /
oibríomar‡; oibrigh muid‡
d'oibrigh sibh; d'oibríobhair /
oibrigh sibh‡; oibríobhair‡
d'oibrigh siad; d'oibríodar /
oibrigh siad‡; oibríodar‡
a d'oibrigh oibríodh;
hoibríodh†
past habitual d'oibrínn /
oibrínn‡
d'oibríteá /
oibríteá‡
d'oibríodh sé, sí /
oibríodh sé, sí‡
d'oibrímis; d'oibríodh muid /
oibrímis‡; oibríodh muid‡
d'oibríodh sibh /
oibríodh sibh‡
d'oibrídís; d'oibríodh /
oibrídís‡; oibríodh siad‡
a d'oibríodh d'oibrítí /
oibrítí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future oibreoidh mé;
oibreod;
oibreochaidh mé†
oibreoidh tú;
oibreoir†;
oibreochaidh tú†
oibreoidh sé, sí;
oibreochaidh sé, sí†
oibreoimid;
oibreoidh muid;
oibreochaimid†;
oibreochaidh muid†
oibreoidh sibh;
oibreochaidh sibh†
oibreoidh siad;
oibreoid†;
oibreochaidh siad†
a oibreoidh; a oibreos; a oibreochaidh†; a oibreochas† oibreofar; oibreochar†
conditional d'oibreoinn; d'oibreochainn† /
oibreoinn‡; oibreochainn†‡
d'oibreofá; d'oibreochthᆠ/
oibreofá‡; oibreochthᆇ
d'oibreodh sé, sí; d'oibreochadh sé, s토/
oibreodh sé, sí‡; oibreochadh sé, s톇
d'oibreoimis; d'oibreodh muid; d'oibreochaimis†; d'oibreochadh muid† /
oibreoimis‡; oibreodh muid‡; oibreochaimis†‡; oibreochadh muid†‡
d'oibreodh sibh; d'oibreochadh sibh† /
oibreodh sibh‡; oibreochadh sibh†‡
d'oibreoidís; d'oibreodh siad; d'oibreochaidís†; d'oibreochadh siad† /
oibreoidís‡; oibreodh siad‡; oibreochaidís†‡; oibreochadh siad†‡
a d'oibreodh; a d'oibreochadh† d'oibreofaí; d'oibreochtha토/
oibreofaí‡; oibreochtha톇
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go n-oibrí mé;
go n-oibríod†
go n-oibrí tú;
go n-oibrír†
go n-oibrí sé, sí go n-oibrímid;
go n-oibrí muid
go n-oibrí sibh go n-oibrí siad;
go n-oibríd†
— go n-oibrítear
past dá n-oibrínn dá n-oibríteá dá n-oibríodh sé, sí dá n-oibrímis;
dá n-oibríodh muid
dá n-oibríodh sibh dá n-oibrídís;
dá n-oibríodh siad
— dá n-oibrítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— oibrím oibrigh oibríodh sé, sí oibrímis oibrígí;
oibrídh†
oibrídís — oibrítear
past participle oibrithe
verbal noun oibriú

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Mutation

Mutated forms of oibrigh
radical eclipsis with h-prothesis with t-prothesis
oibrigh n-oibrigh hoibrigh not applicable

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

Further reading