ogranicznik

Polish

Etymology

    From ograniczyć + -nik.

    Pronunciation

     
    • IPA(key): /ɔ.ɡraˈɲit͡ʂ.ɲik/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -it͡ʂɲik
    • Syllabification: o‧gra‧nicz‧nik

    Noun

    ogranicznik m inan

    1. limiter, restrictor

    Declension

    Declension of ogranicznik
    singular plural
    nominative ogranicznik ograniczniki
    genitive ogranicznika ograniczników
    dative ogranicznikowi ogranicznikom
    accusative ogranicznik ograniczniki
    instrumental ogranicznikiem ogranicznikami
    locative ograniczniku ogranicznikach
    vocative ograniczniku ograniczniki

    Noun

    ogranicznik m pers

    1. (Near Masovian, Łuków County) border neighbor (neighbor living on the border of a region)

    Further reading

    • “ogranicznik”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “ogranicznik”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)
    • Hieronim Łopaciński (1892), “ogranicznik”, in “Przyczynki do nowego słownika języka polskiego (słownik wyrazów ludowych z Lubelskiego i innych okolic Królestwa Polskiego)”, in Prace Filologiczne (in Polish), volume 4, Warsaw: skł. gł. w Księgarni E. Wende i Ska, page 225