graniczyć

Polish

Alternative forms

Etymology

    From granica + -yć.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ɡraˈɲi.t͡ʂɘt͡ɕ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -it͡ʂɘt͡ɕ
    • Syllabification: gra‧ni‧czyć

    Verb

    graniczyć impf

    1. (intransitive) to border (to lie on, or adjacent to, a border of something) [with z (+ instrumental) ‘what’]
      Synonym: sąsiadować
      Polska graniczy z Litwą. ― Poland borders Lithuania.
    2. (intransitive) to border (to approach; to come near to; to verge) [with z (+ instrumental) ‘on/upon what’]
      Jego miłość do niej graniczyła z obsesją. ― His love for her bordered on obsession.

    Conjugation

    Conjugation of graniczyć impf (class VIb)
    person singular plural
    masculine feminine neuter virile nonvirile
    infinitive graniczyć
    present tense 1st graniczę graniczymy
    2nd graniczysz graniczycie
    3rd graniczy graniczą
    impersonal graniczy się
    past tense 1st graniczyłem,
    -(e)m graniczył
    graniczyłam,
    -(e)m graniczyła
    graniczyłom1,
    -(e)m graniczyło
    graniczyliśmy,
    -(e)śmy graniczyli
    graniczyłyśmy,
    -(e)śmy graniczyły
    2nd graniczyłeś,
    -(e)ś graniczył
    graniczyłaś,
    -(e)ś graniczyła
    graniczyłoś1,
    -(e)ś graniczyło
    graniczyliście,
    -(e)ście graniczyli
    graniczyłyście,
    -(e)ście graniczyły
    3rd graniczył graniczyła graniczyło graniczyli graniczyły
    impersonal graniczono
    future tense 1st będę graniczył, będę graniczyć będę graniczyła, będę graniczyć będę graniczyło1, będę graniczyć będziemy graniczyli, będziemy graniczyć będziemy graniczyły, będziemy graniczyć
    2nd będziesz graniczył, będziesz graniczyć będziesz graniczyła, będziesz graniczyć będziesz graniczyło1, będziesz graniczyć będziecie graniczyli, będziecie graniczyć będziecie graniczyły, będziecie graniczyć
    3rd będzie graniczył, będzie graniczyć będzie graniczyła, będzie graniczyć będzie graniczyło, będzie graniczyć będą graniczyli, będą graniczyć będą graniczyły, będą graniczyć
    impersonal będzie graniczyć się
    conditional 1st graniczyłbym,
    bym graniczył
    graniczyłabym,
    bym graniczyła
    graniczyłobym1,
    bym graniczyło
    graniczylibyśmy,
    byśmy graniczyli
    graniczyłybyśmy,
    byśmy graniczyły
    2nd graniczyłbyś,
    byś graniczył
    graniczyłabyś,
    byś graniczyła
    graniczyłobyś1,
    byś graniczyło
    graniczylibyście,
    byście graniczyli
    graniczyłybyście,
    byście graniczyły
    3rd graniczyłby,
    by graniczył
    graniczyłaby,
    by graniczyła
    graniczyłoby,
    by graniczyło
    graniczyliby,
    by graniczyli
    graniczyłyby,
    by graniczyły
    impersonal graniczono by
    imperative 1st niech graniczę graniczmy
    2nd granicz graniczcie
    3rd niech graniczy niech graniczą
    less common forms
    pluperfect
    (dated, literary)
    1st graniczyłem był graniczyłam była graniczyłom było1 graniczyliśmy byli graniczyłyśmy były
    2nd graniczyłeś był graniczyłaś była graniczyłoś było1 graniczyliście byli graniczyłyście były
    3rd graniczył był graniczyła była graniczyło było graniczyli byli graniczyły były
    past conditional
    (dated, literary)
    1st byłbym graniczył byłabym graniczyła byłobym graniczyło1 bylibyśmy graniczyli byłybyśmy graniczyły
    2nd byłbyś graniczył byłabyś graniczyła byłobyś graniczyło1 bylibyście graniczyli byłybyście graniczyły
    3rd byłby graniczył byłaby graniczyła byłoby graniczyło byliby graniczyli byłyby graniczyły
    active adjectival participle graniczący granicząca graniczące graniczący graniczące
    contemporary adverbial participle granicząc
    verbal noun graniczenie

    1Personal neuter forms might be considered nonstandard, protological, or nonce, appearing mostly in literature to refer to grammatically neuter nouns, however might also be used for people who prefer neuter forms.

    Further reading

    • “graniczyć”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “graniczyć”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)