ocsaiginigh

Irish

Etymology 1

By surface analysis, ocsaigin f (“oxygen”) +‎ -igh (verb suffix).

Verb

ocsaiginigh (present analytic ocsaiginíonn, future analytic ocsaigineoidh, verbal noun ocsaiginiú, past participle ocsaiginithe)

  1. to oxygenate; to infuse with oxygen
Conjugation
Conjugation of ocsaiginigh (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present ocsaiginím ocsaiginíonn tú;
ocsaiginír†
ocsaiginíonn sé, sí ocsaiginímid;
ocsaiginíonn muid
ocsaiginíonn sibh ocsaiginíonn siad;
ocsaiginíd†
a ocsaiginíonn; a ocsaiginíos ocsaiginítear
past d'ocsiginigh mé; d'ocsaiginíos /
ocsiginigh mé‡; ocsaiginíos‡
d'ocsiginigh tú; d'ocsaiginís /
ocsiginigh tú‡; ocsaiginís‡
d'ocsiginigh sé, sí /
ocsiginigh sé, sí‡
d'ocsaiginíomar; d'ocsiginigh muid /
ocsaiginíomar‡; ocsiginigh muid‡
d'ocsiginigh sibh; d'ocsaiginíobhair /
ocsiginigh sibh‡; ocsaiginíobhair‡
d'ocsiginigh siad; d'ocsaiginíodar /
ocsiginigh siad‡; ocsaiginíodar‡
a d'ocsiginigh ocsaiginíodh;
hocsaiginíodh†
past habitual d'ocsaiginínn /
ocsaiginínn‡
d'ocsaiginíteá /
ocsaiginíteá‡
d'ocsaiginíodh sé, sí /
ocsaiginíodh sé, sí‡
d'ocsaiginímis; d'ocsaiginíodh muid /
ocsaiginímis‡; ocsaiginíodh muid‡
d'ocsaiginíodh sibh /
ocsaiginíodh sibh‡
d'ocsaiginídís; d'ocsaiginíodh /
ocsaiginídís‡; ocsaiginíodh siad‡
a d'ocsaiginíodh d'ocsaiginítí /
ocsaiginítí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future ocsaigineoidh mé;
ocsaigineod;
ocsaigineochaidh mé†
ocsaigineoidh tú;
ocsaigineoir†;
ocsaigineochaidh tú†
ocsaigineoidh sé, sí;
ocsaigineochaidh sé, sí†
ocsaigineoimid;
ocsaigineoidh muid;
ocsaigineochaimid†;
ocsaigineochaidh muid†
ocsaigineoidh sibh;
ocsaigineochaidh sibh†
ocsaigineoidh siad;
ocsaigineoid†;
ocsaigineochaidh siad†
a ocsaigineoidh; a ocsaigineos; a ocsaigineochaidh†; a ocsaigineochas† ocsaigineofar; ocsaigineochar†
conditional d'ocsaigineoinn; d'ocsaigineochainn† /
ocsaigineoinn‡; ocsaigineochainn†‡
d'ocsaigineofá; d'ocsaigineochthᆠ/
ocsaigineofá‡; ocsaigineochthᆇ
d'ocsaigineodh sé, sí; d'ocsaigineochadh sé, s토/
ocsaigineodh sé, sí‡; ocsaigineochadh sé, s톇
d'ocsaigineoimis; d'ocsaigineodh muid; d'ocsaigineochaimis†; d'ocsaigineochadh muid† /
ocsaigineoimis‡; ocsaigineodh muid‡; ocsaigineochaimis†‡; ocsaigineochadh muid†‡
d'ocsaigineodh sibh; d'ocsaigineochadh sibh† /
ocsaigineodh sibh‡; ocsaigineochadh sibh†‡
d'ocsaigineoidís; d'ocsaigineodh siad; d'ocsaigineochaidís†; d'ocsaigineochadh siad† /
ocsaigineoidís‡; ocsaigineodh siad‡; ocsaigineochaidís†‡; ocsaigineochadh siad†‡
a d'ocsaigineodh; a d'ocsaigineochadh† d'ocsaigineofaí; d'ocsaigineochtha토/
ocsaigineofaí‡; ocsaigineochtha톇
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go n-ocsaiginí mé;
go n-ocsaiginíod†
go n-ocsaiginí tú;
go n-ocsaiginír†
go n-ocsaiginí sé, sí go n-ocsaiginímid;
go n-ocsaiginí muid
go n-ocsaiginí sibh go n-ocsaiginí siad;
go n-ocsaiginíd†
— go n-ocsaiginítear
past dá n-ocsaiginínn dá n-ocsaiginíteá dá n-ocsaiginíodh sé, sí dá n-ocsaiginímis;
dá n-ocsaiginíodh muid
dá n-ocsaiginíodh sibh dá n-ocsaiginídís;
dá n-ocsaiginíodh siad
— dá n-ocsaiginítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— ocsaiginím ocsiginigh ocsaiginíodh sé, sí ocsaiginímis ocsaiginígí;
ocsaiginídh†
ocsaiginídís — ocsaiginítear
past participle ocsaiginithe
verbal noun ocsaiginiú

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Further reading

Etymology 2

Adjective

ocsaiginigh

  1. inflection of ocsaigineach (“oxygenic”):
    1. vocative/genitive singular masculine
    2. (archaic) dative singular feminine

Mutation

Mutated forms of ocsaiginigh
radical eclipsis with h-prothesis with t-prothesis
ocsaiginigh n-ocsaiginigh hocsaiginigh not applicable

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.