ochotnik

See also: ochotník

Polish

Etymology

    From ochota + -nik.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ɔˈxɔt.ɲik/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔtɲik
    • Syllabification: o‧chot‧nik

    Noun

    ochotnik m pers (female equivalent ochotniczka)

    1. volunteer

    Declension

    Declension of ochotnik
    singular plural
    nominative ochotnik ochotnicy, ochotniki1
    genitive ochotnika ochotników
    dative ochotnikowi ochotnikom
    accusative ochotnika ochotników
    instrumental ochotnikiem ochotnikami
    locative ochotniku ochotnikach
    vocative ochotniku ochotnicy

    1Deprecative.

    Further reading

    • “ochotnik”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “ochotnik”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)