oceaniczny

Polish

Etymology

Internationalism; compare English oceanic, French océanique, German ozeanisch, ultimately from Medieval Latin ōceanicus + -ny.

Pronunciation

  • IPA(key): /ɔ.t͡sɛ.aˈɲit͡ʂ.nɘ/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -it͡ʂnɘ
  • Syllabification: o‧ce‧a‧nicz‧ny

Adjective

oceaniczny (not comparable, derived adverb oceanicznie)

  1. (relational) oceanic (of or relating to the ocean)
    Synonym: oceanowy
    1. oceanic (being part of the ocean)
    2. oceanic (generated by the movement of ocean waters)
    3. oceanic (located near the ocean)
    4. oceanic (living or growing in the ocean)

Declension

Declension of oceaniczny (hard)
singular plural
masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
nominative/vocative oceaniczny oceaniczna oceaniczne oceaniczni oceaniczne
genitive oceanicznego oceanicznej oceanicznego oceanicznych
dative oceanicznemu oceanicznej oceanicznemu oceanicznym
accusative oceanicznego oceaniczny oceaniczną oceaniczne oceanicznych oceaniczne
instrumental oceanicznym oceaniczną oceanicznym oceanicznymi
locative oceanicznym oceanicznej oceanicznym oceanicznych
adjectives
  • oceanowy
nouns

Further reading

  • “oceaniczny”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
  • “oceaniczny”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)