obzuć

Polish

Etymology

    From ob- + Old Polish zuć.

    Pronunciation

    Verb

    obzuć pf

    1. (transitive, Kuyavia) to adorn with a bell (to push a bell onto the spokes radially fixed in a hub)

    Further reading

    • Władysław Matlakowski (1892), “obzuć”, in Słownik wyrazów ludowych zebranych w Czerskiem i na Kujawach (in Polish), Kraków: nakł. Akademii Umiejętności; Drukarnia Uniwersytetu Jagiellońskiego pod zarządem A. M. Kosterkiewicza, page 12