obtarcie

Polish

Etymology

    From obetrzeć + -cie.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ɔpˈtar.t͡ɕɛ/
    • Rhymes: -art͡ɕɛ
    • Syllabification: ob‧tar‧cie

    Noun

    obtarcie n

    1. (countable) scratch, graze, wound
      Synonyms: otarcie, starcie, zadrapanie, draśnięcie

    Declension

    Declension of obtarcie
    singular plural
    nominative obtarcie obtarcia
    genitive obtarcia obtarć
    dative obtarciu obtarciom
    accusative obtarcie obtarcia
    instrumental obtarciem obtarciami
    locative obtarciu obtarciach
    vocative obtarcie obtarcia

    Noun

    obtarcie n

    1. (uncountable) verbal noun of obetrzeć

    Declension

    Declension of obtarcie
    singular
    nominative obtarcie
    genitive obtarcia
    dative obtarciu
    accusative obtarcie
    instrumental obtarciem
    locative obtarciu
    vocative obtarcie

    Further reading

    • “obtarcie”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “obtarcie”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)