obstinat

See also: obstinât

Catalan

Etymology

    Learned borrowing from Latin obstinātus. Doublet of ostinato.

    Pronunciation

    • IPA(key): (Northern, Central) [ups.tiˈnat]
    • IPA(key): (Balearic, Valencia, Northwestern) [ops.tiˈnat]
    • Audio (Barcelona):(file)

    Adjective

    obstinat (feminine obstinada, masculine plural obstinats, feminine plural obstinades)

    1. obstinate; stubborn
      Synonyms: caparrut, capitós

    Derived terms

    Further reading

    German

    Etymology

    Ultimately from Latin obstinātus. English obstinate.

    Pronunciation

    Adjective

    obstinat (strong nominative masculine singular obstinater, comparative obstinater, superlative am obstinatesten)

    1. (rare) obstinate, stubborn
      Synonyms: eigensinnig, widerspenstig, stur

    Romanian

    Etymology

    Past participle of obstina.

    Adjective

    obstinat m or n (feminine singular obstinată, masculine plural obstinați, feminine/neuter plural obstinate)

    1. obstinate

    Declension

    Declension of obstinat
    singular plural
    masculine neuter feminine masculine neuter feminine
    nominative-
    accusative
    indefinite obstinat obstinată obstinați obstinate
    definite obstinatul obstinata obstinații obstinatele
    genitive-
    dative
    indefinite obstinat obstinate obstinați obstinate
    definite obstinatului obstinatei obstinaților obstinatelor

    Verb

    obstinat (past participle of obstina)

    1. past participle of obstina