observare

See also: observaré

Latin

Verb

observāre

  1. inflection of observō:
    1. present active infinitive
    2. second-person singular present passive imperative/indicative

Romanian

Etymology

    From observa + -re.

    Noun

    observare f (plural observări)

    1. observation

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative observare observarea observări observările
    genitive-dative observări observării observări observărilor
    vocative observare, observareo observărilor

    Spanish

    Verb

    observare

    1. first/third-person singular future subjunctive of observar