obozowicz

Polish

Etymology

    From obóz + -owicz.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ɔ.bɔˈzɔ.vit͡ʂ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔvit͡ʂ
    • Syllabification: o‧bo‧zo‧wicz

    Noun

    obozowicz m pers (female equivalent obozowiczka)

    1. (colloquial) camper (person who camps)
      Synonym: biwakowicz
    2. (colloquial) person in a camp for prisoners

    Declension

    Declension of obozowicz
    singular plural
    nominative obozowicz obozowicze
    genitive obozowicza obozowiczów
    dative obozowiczowi obozowiczom
    accusative obozowicza obozowiczów
    instrumental obozowiczem obozowiczami
    locative obozowiczu obozowiczach
    vocative obozowiczu obozowicze
    adjective
    nouns
    verb

    Further reading

    • “obozowicz”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “obozowicz”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)