oblic

Catalan

Etymology

    Learned borrowing from Latin oblīquus.

    Pronunciation

    • IPA(key): (Northern, Central) [uˈβlik]
    • IPA(key): (Balearic) [uˈblik]
    • IPA(key): (Valencia) [oˈblik]
    • IPA(key): (Northwestern) [oˈβlik]
    • Audio (Barcelona):(file)

    Adjective

    oblic (feminine obliqua, masculine plural oblics, feminine plural obliqües)

    1. oblique

    Derived terms

    • obliquament

    Further reading

    Romanian

    Etymology

      Learned borrowing from Latin obliquus, or borrowed from French oblique.

      Pronunciation

      • IPA(key): /ˈo.blik/

      Adjective

      oblic m or n (feminine singular oblică, masculine plural oblici, feminine/neuter plural oblice)

      1. oblique

      Declension

      Declension of oblic
      singular plural
      masculine neuter feminine masculine neuter feminine
      nominative-
      accusative
      indefinite oblic oblică oblici oblice
      definite oblicul oblica oblicii oblicele
      genitive-
      dative
      indefinite oblic oblice oblici oblice
      definite oblicului oblicei oblicilor oblicelor