oblat

Catalan

Etymology

    Learned borrowing from Latin oblātus.

    Pronunciation

    Noun

    oblat m (plural oblats, feminine oblata, feminine plural oblates)

    1. (Roman Catholicism) oblate

    Further reading

    Danish

    Noun

    oblat c (singular definite oblaten, plural indefinite oblater)

    1. (Christianity) host (consecrated bread / wafer)

    Declension

    Declension of oblat
    common
    gender
    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative oblat oblaten oblater oblaterne
    genitive oblats oblatens oblaters oblaternes

    References

    French

    Etymology

      Learned borrowing from Latin oblātus.

      Pronunciation

      • IPA(key): /ɔ.bla/
      • Audio (France (Toulouse)):(file)
      • Audio (France (Somain)):(file)

      Noun

      oblat m (plural oblats, feminine oblate)

      1. oblate

      Further reading

      Anagrams

      Polish

      Etymology

        Learned borrowing from Latin oblātus.

        Pronunciation

        • IPA(key): /ˈɔ.blat/
        • Audio:(file)
        • Rhymes: -ɔblat
        • Syllabification: o‧blat

        Noun

        oblat m pers

        1. (Christianity) oblate

        Declension

        Declension of oblat
        singular plural
        nominative oblat oblaci, oblaty1
        genitive oblata oblatów
        dative oblatowi oblatom
        accusative oblata oblatów
        instrumental oblatem oblatami
        locative oblacie oblatach
        vocative oblacie oblaci

        1Deprecative.

        Further reading

        • “oblat”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
        • “oblat”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)

        Swedish

        Etymology

        Borrowed from Ecclesiastical Latin oblāta (hostia), literally "offered host". Doublet of offer and offert.

        Noun

        oblat c

        1. communion wafer

        Declension

        References