obiecny

Old Polish

Etymology

    Inherited from Proto-Slavic *obьťьnъ. By surface analysis, obiec + -ny. First attested in 1446–1475.

    Pronunciation

    • IPA(key): (10th–15th CE) /ɔbʲɛt͡sʲniː/
    • IPA(key): (15th CE) /ɔbʲɛt͡sʲni/

    Adjective

    obiecny (derived adverb obiecnie)

    1. common, communal
      • Skład apostolski, number 9, 1446-1475:
        Wyerze w... swientu *czierkaw obiecznu (catholicam)
        [Wierzę w... świętą cy[e]rkiew obieczną (catholicam)]
    noun

    Descendants

    • Middle Polish: obiecny

    References

    Polish

    Etymology

    Inherited from Old Polish obiecny. By surface analysis, obiec +‎ -ny. Displaced by and doublet of obecny, a borrowed form.

    Pronunciation

    Adjective

    obiecny (not comparable, derived adverb obiecnie) (Middle Polish)

    1. being somewhere personally, in person
      Synonym: (Middle Polish) obecny
    2. permanently in office
      Synonym: (Middle Polish) obecny
    3. taken care of in person
      Synonym: (Middle Polish) obecny
    4. now, current
      Synonym: obecny
    5. common, communal
      Synonyms: (Middle Polish) obecny, wspólny
    6. common, everyday
      Synonym: (Middle Polish) obecny
    7. multifaceted (able to be felt in various respects)
      Synonym: (Middle Polish) obecny
    noun

    References