obejmout

Czech

Etymology

    Inherited from Old Czech objieti. By surface analysis, ob- + jmout.

    Pronunciation

    • IPA(key): [ˈobɛjmou̯t]
    • Audio:(file)

    Verb

    obejmout pf (imperfective objímat)

    1. to hug, to embrace (to put arms around)
      Objala ho, ale on ji nepoznal. ― She hugged him but he didn't recognize her.

    Conjugation

    Conjugation of obejmout
    infinitive obejmout, obejmouti active adjective obejmuvší

    , objavší

    verbal noun objetí, obejmutí passive adjective objatý, obejmutý
    present forms indicative imperative
    singular plural singular plural
    1st person obejmu obejmeme — obejměme
    2nd person obejmeš obejmete obejmi obejměte
    3rd person obejme obejmou — —

    The verb obejmout does not have present tense and the present forms are used to express future only.

    participles past participles passive participles
    singular plural singular plural
    masculine animate objal, obejmul objali, obejmuli objat, obejmut objati, obejmuti
    masculine inanimate objaly, obejmuly objaty, obejmuty
    feminine objala, obejmula objata, obejmuta
    neuter objalo, obejmulo objala, obejmula objato, obejmuto objata, obejmuta
    transgressives present past
    masculine singular — obejmuv, objav
    feminine + neuter singular — obejmuvši, objavši
    plural — obejmuvše, objavše

    Derived terms

    Further reading