oğru

Azerbaijani

Other scripts
Cyrillic оғру
Arabic اوغرو

Etymology

    Inherited from Old Anatolian Turkish اوغرو (oġru), from Proto-Turkic *ogrï (“thief”).[1] Cognate with Old Turkic 𐰆𐰍𐰺𐰃 (oγrï /⁠uǧr¹i⁠/, “thief”), Karakhanid اُغْریٖ (oγrï), Turkish uğru, Uyghur ئوغرى (oghri), Uzbek oʻgʻri, Kazakh ұры (urı), Kyrgyz ууру (uuru), Bashkir уғры (uğrï), Yakut уор (uor), Chuvash вӑрӑ (vără).

    The sense career criminal is likely a 20th century semantic loan from Russian вор в законе (vor v zakone).

    Pronunciation

    • IPA(key): [oɣˈru]
    • Audio (Baku):(file)
    • (Tabriz) IPA(key): [oːˈrɪ]
    • (Tabriz, some speakers) IPA(key): [oːˈʒɪ]
    • Hyphenation: oğ‧ru

    Noun

    oğru (definite accusative oğrunu, plural oğrular)

    1. thief, burglar [2]
      inək oğrusu ― cattle thief
      Keçən gecə evimizə oğru girib.
      Yesterday night, a thief broke into our house.
    2. thief in law, career criminal
      Synonyms: lotu, qanuni oğru, vorzakon
      oğru aləmi ― the underworld, the criminal society

    Declension

    Declension of oğru
    singular plural
    nominative oğruoğrular
    definite accusative oğrunuoğruları
    dative oğruyaoğrulara
    locative oğrudaoğrularda
    ablative oğrudanoğrulardan
    definite genitive oğrununoğruların
    Possessive forms of oğru
    nominative
    singular plural
    mənim (“my”) oğrum oğrularım
    sənin (“your”) oğrun oğruların
    onun (“his/her/its”) oğrusu oğruları
    bizim (“our”) oğrumuz oğrularımız
    sizin (“your”) oğrunuz oğrularınız
    onların (“their”) oğrusu or oğruları oğruları
    accusative
    singular plural
    mənim (“my”) oğrumu oğrularımı
    sənin (“your”) oğrunu oğrularını
    onun (“his/her/its”) oğrusunu oğrularını
    bizim (“our”) oğrumuzu oğrularımızı
    sizin (“your”) oğrunuzu oğrularınızı
    onların (“their”) oğrusunu or oğrularını oğrularını
    dative
    singular plural
    mənim (“my”) oğruma oğrularıma
    sənin (“your”) oğruna oğrularına
    onun (“his/her/its”) oğrusuna oğrularına
    bizim (“our”) oğrumuza oğrularımıza
    sizin (“your”) oğrunuza oğrularınıza
    onların (“their”) oğrusuna or oğrularına oğrularına
    locative
    singular plural
    mənim (“my”) oğrumda oğrularımda
    sənin (“your”) oğrunda oğrularında
    onun (“his/her/its”) oğrusunda oğrularında
    bizim (“our”) oğrumuzda oğrularımızda
    sizin (“your”) oğrunuzda oğrularınızda
    onların (“their”) oğrusunda or oğrularında oğrularında
    ablative
    singular plural
    mənim (“my”) oğrumdan oğrularımdan
    sənin (“your”) oğrundan oğrularından
    onun (“his/her/its”) oğrusundan oğrularından
    bizim (“our”) oğrumuzdan oğrularımızdan
    sizin (“your”) oğrunuzdan oğrularınızdan
    onların (“their”) oğrusundan or oğrularından oğrularından
    genitive
    singular plural
    mənim (“my”) oğrumun oğrularımın
    sənin (“your”) oğrunun oğrularının
    onun (“his/her/its”) oğrusunun oğrularının
    bizim (“our”) oğrumuzun oğrularımızın
    sizin (“your”) oğrunuzun oğrularınızın
    onların (“their”) oğrusunun or oğrularının oğrularının

    Derived terms

    • oğurbaşı (“leader of a thief crew”)
    • oğurlamaq (“to steal”)
    • oğurluq (“theft, stealing”)
    • oğru-əyri (“thieves, criminals, thugs”)
    • oğru-quldur (“thieves and rubbers”)
    • oğrun (“furtively, secretively”, adjective, adverb)
    • qanuni oğru (“thief in law”)

    References

    1. ^ Starostin, Sergei; Dybo, Anna; Mudrak, Oleg (2003), “*ogrɨ”, in Etymological dictionary of the Altaic languages (Handbuch der Orientalistik; VIII.8), Leiden; Cologne; New York: E.J. Brill
    2. ^ Orucov, Əliheydər, editor (2006), “oğru”, in Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti [Explanatory Dictionary of the Azerbaijani Language]‎[1] (in Azerbaijani), 2nd edition, volume 3, Baku: Şərq-Qərb, page 514b