nvets
Aromanian
Alternative forms
Etymology
From a Vulgar Latin root *invitiō, from *vitiō, from Latin vitium (“vice”). Compare Romanian învăța, învăț.
Verb
nvets (third-person singular nveatsã, participle nvitsatã or nvãtsate)
- to learn
- (transitive) to teach
- to advise
- to get used to
Conjugation
| long infinitive | nvitsari, nvitsare | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| gerund | nvitsãnda | ||||||
| past participle | nvitsatã | ||||||
| singular | plural | ||||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| indicative | present | nvets, nvetsu | nvets(ã) | nveatsã | nvitsãm, nvitsãmu | nvitsats, nvitsatsã, nvitsatsi | nveatsã |
| imperfect | nvitsam | nvitsai | nvitsa | nvitsam | nvitsats, nvitsatsi | nvitsa | |
| simple perfect | nvitsai | nvitsash, nvitsashi | nvitsã | nvitsãm | nvitsat | nvitsarã | |
| conditional | present | s-nvitsarim | s-nvitsari, s-nvitsarishi | s-nvitsari, s-nvitsare | s-nvitsarim | s-nvitsarit | s-nvitsari, s-nvitsare |
| subjunctive | present | s-nvets, s-nvetsu | s-nvets(ã) | s-nveatsi, s-nveatse | s-nvitsãm, s-nvitsãmu | s-nvitsats, s-nvitsatsã, s-nvitsatsi | s-nveatsi, s-nveatse |
| imperative | present | — | nveatsã | — | — | nvitsats, nvitsatsã, nvitsatsi | — |
Antonyms
Derived terms
- nvitsãturã / nvãtsãture
- nvitsãtor / nvãtsãtor
Related terms
- nvitsari / nvitsare
- nvitsat
- nvãtsari
- nvãtsat