novennis

Latin

Etymology

    From novem (“nine”) + annus (“year”) + -is (suffix forming compound adjectives).

    Pronunciation

    Adjective

    novennis (neuter novenne); third-declension two-termination adjective (post-classical)

    1. nine-year-old
      Synonym: novennālis
      • c. 316 CE – c. 325 CE, Lactantius, De mortibus persecutorum 20.3–4:
        Habebat ipse [Maximianus] Licinium veteris contubernii amicum et a prima militia familiarem, cuius consiliis ad omnia regenda utebatur; sed eum Caesarem facere noluit, ne filium nominaret, ut postea in Constantii locum nuncuparet Augustum atque fratrem, tunc vero ipse principatum teneret ac pro arbitrio suo debacchatus in orbem terrae vicennalia celebraret, ac substituto Caesare filio suo, tunc erat novennis, et ipse deponeret, ita cum imperii summam tenerent Licinius ac Severus et secundum Caesarum nomen Maximinus et Candidianus, inexpugnabili muro circumsaeptus securam et tranquillam degeret senectutem.
        (please add an English translation of this quotation)
    2. of nine years, lasting nine years
      (Can we add an example for this sense?)

    Declension

    Third-declension two-termination adjective.

    singular plural
    masc./fem. neuter masc./fem. neuter
    nominative novennis novenne novennēs novennia
    genitive novennis novennium
    dative novennī novennibus
    accusative novennem novenne novennīs
    novennēs
    novennia
    ablative novennī novennibus
    vocative novennis novenne novennēs novennia

    Coordinate terms

    Derived terms

    References

    • “novennis”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • “novennis”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.