duodecennis

Latin

Alternative forms

Etymology

    From duodecim (“twelve”) + annus (“year”).

    Pronunciation

    Adjective

    duodecennis (neuter duodecenne); third-declension two-termination adjective

    1. (post-classical) twelve-year-old
      • c. 363 CE – c. 425 CE, Sulpicius Severus, Dialogi IX:
        Haec illorum prima virtus est, parere alieno imperio. Transgressis ad eremum, abbatis illius ordinatione panis vel quilibet cibus alius ministratur. Casu per illos dies quibus illo adveneram, cuidam qui nuper ad eremum secesserat, neque amplius ab hoc monasterio quam sex millibus tabernaculum sibi constituerat, panem abbas per duos pueros miserat, quorum major habebat aetatis annos quindecim, minor duodecennis erat.
        (please add an English translation of this quotation)

    Declension

    Third-declension two-termination adjective.

    Coordinate terms

    Derived terms

    References