nibet

Maltese

Root
n-b-t
1 term

Etymology

    Inherited from Arabic نَبَتَ (nabata).

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈnɪ.bɛt/
    • Rhymes: -ɪbɛt

    Verb

    nibet (imperfect jinbet)

    1. to take root, to begin to grow, to form sprouts or buds
      • 1949, Anton Buttigieg, “Fuq Qabar Oħti”, in Fanali bil-Lejl:
        U waqt li nħares fuq ta’ qalbi x-xitla
        tat-tifkiriet tinbet tifkira ġdida,
        b’warda ta’ swied il-qalb fejn tilma demgħa
        minn ħbub għajnejja.
        (please add an English translation of this quotation)

    Conjugation

    Conjugation of nibet (Form I, sound, i-e ~ i-e)
    positive forms
    singular plural
    1st person 2nd person 3rd person 1st person 2nd person 3rd person
    perfect m nbitt nbitt nibet nbitna nbittu nibtu
    f nibtet
    imperfect m ninbet tinbet jinbet ninbtu tinbtu jinbtu
    f tinbet
    imperative inbet inbtu
    negative forms
    singular plural
    1st person 2nd person 3rd person 1st person 2nd person 3rd person
    perfect m nbittx nbittx nibitx nbitniex nbittux nibtux
    f nibtitx
    imperfect m ninbitx tinbitx jinbitx ninbtux tinbtux jinbtux
    f tinbitx
    imperative tinbitx tinbtux

    Potawatomi

    Etymology

    From n- +‎ -ibet.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ni.pɪt/

    Noun

    nibet

    1. (informal) first-person singular possessive of -ibet
      Synonym: nibdëm

    Inflection

    Declension of nibet
    singular plural
    — nibet nibden
    locative nibdêk nibdenêk
    diminutive nibtés nibtésen