nduplic

Aromanian

Alternative forms

  • nduplicu, anduplic, anduplicu

Etymology

From n- + Latin duplicō. Compare Romanian îndupleca, înduplecare.

Verb

nduplic (third-person singular nduplicã, participle nduplicatã)

  1. to convince
  2. to fold, bend, curve

Conjugation

Conjugation of nduplic
long infinitive nduplicari, nduplicare
gerund nduplicãnda
past participle nduplicatã
singular plural
first second third first second third
indicative present nduplic, nduplicu nduplits, nduplitsã nduplicã nduplicãm, nduplicãmu nduplicats, nduplicatsã, nduplicatsi nduplicã
imperfect nduplicam nduplicai nduplica nduplicam nduplicats, nduplicatsi nduplica
simple perfect nduplicai nduplicash, nduplicashi nduplicã nduplicãm nduplicat nduplicarã
conditional present s-nduplicarim s-nduplicari, s-nduplicarishi s-nduplicari, s-nduplicare s-nduplicarim s-nduplicarit s-nduplicari, s-nduplicare
subjunctive present s-nduplic, s-nduplicu s-nduplits, s-nduplitsã s-nduplitsi, s-nduplitse s-nduplicãm, s-nduplicãmu s-nduplicats, s-nduplicatsã, s-nduplicatsi s-nduplitsi, s-nduplitse
imperative present — nduplicã — — nduplicats, nduplicatsã, nduplicatsi —
  • nduplicari / nduplicare
  • nduplicat

See also