narzecze

Polish

Etymology

Borrowed from Russian наре́чие (naréčije), from Proto-Slavic *narěčьje. By surface analysis, na- +‎ rzec +‎ -e.

Pronunciation

  • IPA(key): /naˈʐɛ.t͡ʂɛ/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -ɛt͡ʂɛ
  • Syllabification: na‧rze‧cze

Noun

narzecze n

  1. (often literary) language, lingo, vernacular, idiom
    Synonyms: mowa, język
  2. (linguistics, rare) dialect, vernacular
    Synonyms: dialekt, gwara

Declension

Declension of narzecze
singular plural
nominative narzecze narzecza
genitive narzecza narzeczy
dative narzeczu narzeczom
accusative narzecze narzecza
instrumental narzeczem narzeczami
locative narzeczu narzeczach
vocative narzecze narzecza

Further reading

  • “narzecze”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
  • “narzecze”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)