narowieniu

Polish

Pronunciation

  • IPA(key): /na.rɔˈvjɛ.ɲu/
  • Rhymes: -ɛɲu
  • Syllabification: na‧ro‧wie‧niu

Etymology 1

    See the etymology of the corresponding lemma form.

    Noun

    narowieniu n

    1. dative/locative singular of narowienie (“verbal noun of narowić”)

    Etymology 2

      See the etymology of the corresponding lemma form.

      Noun

      narowieniu n

      1. dative/locative singular of narowienie (“verbal noun of narowieć”)