narowienie
Polish
Pronunciation
- IPA(key): /na.rɔˈvjɛ.ɲɛ/
- Rhymes: -ɛɲɛ
- Syllabification: na‧ro‧wie‧nie
Etymology 1
See the etymology of the corresponding lemma form.
Noun
narowienie n
- verbal noun of narowić
Declension
| singular | |
|---|---|
| nominative | narowienie |
| genitive | narowienia |
| dative | narowieniu |
| accusative | narowienie |
| instrumental | narowieniem |
| locative | narowieniu |
| vocative | narowienie |
Etymology 2
See the etymology of the corresponding lemma form.
Noun
narowienie n
- verbal noun of narowieć
Declension
| singular | |
|---|---|
| nominative | narowienie |
| genitive | narowienia |
| dative | narowieniu |
| accusative | narowienie |
| instrumental | narowieniem |
| locative | narowieniu |
| vocative | narowienie |