naramiennik

Polish

Etymology

    From na- + ramię + -nik.

    Pronunciation

    • IPA(key): /na.raˈmjɛn.ɲik/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɛnɲik
    • Syllabification: na‧ra‧mien‧nik

    Noun

    naramiennik m inan

    1. (military) epaulette, shoulderboard, shoulder strap (military insignia)
      Synonyms: epolet, galon, pagon, szlifa
    2. spaulder (piece of plate armour to protect one's shoulder)

    Declension

    Declension of naramiennik
    singular plural
    nominative naramiennik naramienniki
    genitive naramiennika naramienników
    dative naramiennikowi naramiennikom
    accusative naramiennik naramienniki
    instrumental naramiennikiem naramiennikami
    locative naramienniku naramiennikach
    vocative naramienniku naramienniki

    Further reading

    • “naramiennik”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “naramiennik”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)