naprawiacz

Polish

Etymology

    From naprawiać + -acz.

    Pronunciation

    • IPA(key): /naˈpra.vjat͡ʂ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -avjat͡ʂ
    • Syllabification: na‧pra‧wiacz

    Noun

    naprawiacz m pers

    1. repairer, mender
    2. reformer
      Synonym: reformator

    Declension

    Declension of naprawiacz
    singular plural
    nominative naprawiacz naprawiacze
    genitive naprawiacza naprawiaczów, naprawiaczy
    dative naprawiaczowi naprawiaczom
    accusative naprawiacza naprawiaczów, naprawiaczy
    instrumental naprawiaczem naprawiaczami
    locative naprawiaczu naprawiaczach
    vocative naprawiaczu naprawiacze

    Further reading

    • “naprawiacz”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “naprawiacz”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)