napinacz

Polish

Etymology

    From napinać + -acz.

    Pronunciation

    • IPA(key): /naˈpi.nat͡ʂ/
    • Rhymes: -inat͡ʂ
    • Syllabification: na‧pi‧nacz

    Noun

    napinacz m inan

    1. (anatomy) tensor
      napinacz błony bębenkowej ― tensor tympani
    2. tensioner, pretensioner (device which creates tension)

    Declension

    Declension of napinacz
    singular plural
    nominative napinacz napinacze
    genitive napinacza napinaczy, napinaczów1
    dative napinaczowi napinaczom
    accusative napinacz napinacze
    instrumental napinaczem napinaczami
    locative napinaczu napinaczach
    vocative napinaczu napinacze

    1Rare.

    Further reading

    • “napinacz”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “napinacz”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)