najemnik

See also: nájemník

Old Polish

Etymology

    Inherited from Proto-Slavic *najьmьnikъ. By surface analysis, najem + -nik. First attested in 1402.

    Pronunciation

    • IPA(key): (10th–15th CE) /najɛmɲik/
    • IPA(key): (15th CE) /najɛmɲik/

    Noun

    najemnik m pers

    1. (attested in Masovia) hire (a person hired for pay)
      • 1920 [1402], Marceli Handelsman, Antoni Rybarski, Kazimierz Tymieniecki, editors, Najdawniejsze księgi sądowe mazowieckie, volume 1, number 140, Masovia:
        O chtori lasz zalowal Iasek na mø, tego moy nagemnik ne røbil w iego, ale w mem
        [O chtory las żałowal Jaszek na mię, tego moj najemnik ne rąbił w jego, ale w mem]
      • 1930 [c. 1455], “Ex”, in Ludwik Bernacki, editor, Biblia królowej Zofii (Biblia szaroszpatacka)‎transliteration, transcription, section 12:
        45
        [Przychodzøø a negemnyk nye bødze gego geszcz]
        Przychodzę a najemnik nie będzie jego jeść
      • Middle of the 15th century, Rozmyślanie o żywocie Pana Jezusa‎[1], page 426:
        Nayemnyk... vzrzavschy vylka k sobye byezączego y vczyekl,... a nycz mv od tych ovyecz nye przychodzy
        [Najemnik... uźrzawszy wilka k sobie bieżącego [opuścił owce], i uciekł,... a nic mu od tych owiec nie przychodzi]
    2. (attested in Masovia) tenant (one who holds a lease)
      • 1895 [1448–1450], Mikołaj Suled, edited by Franciszek Piekosiński, Tłumaczenia polskie statutów ziemskich, Kodeks Świętosławów, Warka, page 60:
        Then, przes czyge gymyenye szwynye pana they tho dąbrowy... lvbo tesz nayemnyka gey... pądzony bądą, sz oboygey strony drogy... zalącz swoy pyrzwey ma pobracz..., aby... pan alybo nagemnyk dąbrowy... swe swynye... mokl pądzycz
        [Ten, przez czyje jimienie świnie pana tej to dąbrowy... lubo też najemnika jej... pędzony będą, z obojej strony drogi... żołądź swoj pirzwej ma pobrać..., aby... pan alibo najemnik dąbrowy (conductor mericae)... swe świnie... mogł pędzić]

    Descendants

    • Polish: najemnik

    References

    Polish

    Etymology

      Inherited from Old Polish najemnik. By surface analysis, najem (“hire, lease”) + -nik.

      Pronunciation

      • IPA(key): /naˈjɛm.ɲik/
      • Audio:(file)
      • Rhymes: -ɛmɲik
      • Syllabification: na‧jem‧nik

      Noun

      najemnik m pers (female equivalent najemniczka)

      1. mercenary (person employed to fight)
        Synonym: kondotier
        Hypernym: żołnierz
      2. (rare) hireling, seasonal laborer
        Synonym: pracownik najemny
        Hypernym: pracownik

      Declension

      Declension of najemnik
      singular plural
      nominative najemnik najemnicy, najemniki1
      genitive najemnika najemników
      dative najemnikowi najemnikom
      accusative najemnika najemników
      instrumental najemnikiem najemnikami
      locative najemniku najemnikach
      vocative najemniku najemnicy

      1Deprecative.

      Derived terms

      adjective
      • najemniczy
      adjective

      Further reading

      • “najemnik”, in Wielki słownik języka polskiego‎[2] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
      • “najemnik”, in Polish dictionaries at PWN‎[3] (in Polish)